ጠጠር ያለ ንግግር ግን የማይለወጥ እውነት!

"እውነት እውነት እላችኋለሁ የሰው ልጅ የሆነውን የክርስቶስን ሥጋ ካልበላችሁ፤ ደሙንም ካልጠጣችሁ ሕይወት የላችሁም!" ዮሐንስ 6:53 
Kidus Kurban 1ሌሎች ምሥጢራት ጸጋን ይሰጡናል፤ ቅዱስ ቁርባን ግን ራሱን የጸጋ ባለቤቱን፣ ሰውና አምላክ የሆነውን ኢየሱስ ይሰጠናል። ቤተ ክርስቲያን የምታደርገውም ሆነ አላት የሚባሉት ነገሮች ሁሉ ማእከል ቅዱስ ቁርባን ነው።
ቅዱስ ማርቆስ የጸሎተ ኀሙስ ራት ሂደትን ሲገልጽ “ኢየሱስ ኅብስት አንሥቶ የምስጋና ጸሎት አደረገ፤ ቆርሶም ለደቀ መዛሙርቱ እንካችሁ ይህ ሥጋዬ ነው ብሎ ሰጣቸው” ይላል (ማር.14:22)። ከአራቱ ወንጌል ውስጥ ሦስቱ የቅዱስ ቁርባን ሥርዓትን በግልጽ ይተርካሉ፦ ማቴ.26:25-29፣ ማር.14:22-25፣ ሉቃ.22:19-23። ቅዱስ ጳውሎስም በመጀመሪያ ቆሮንጦስ 11:23­-25 ጽፎልናል። ቅዱስ ዮሐንስ ከሌሎቹ ሁሉ በመጨረሻ የተጻፈ ወንጌል ስለሆነ (90-100 ዓ.ም.) ምናልባት ሌሎቹ ያልገለጿቸው ሁኔታዎች ላይ ያተኮረ ይመስላል። ከላይ በተጠቀሱት ስለ ቅዱስ ቁርባን የተጻፉት ምንባባት ሁሉ የተንጸባረቀ አንድ እውነት ቢኖር “ይህ ሥጋዬ ነው እንካችሁ ብሉ…ይህ ደሜ ነው እንካችሁ ጠጡ” የሚለው ነው። 
 በዮሐንስ 6:53 ላይ ኢየሱስ “እውነት እውነት እላችኋለሁ የሰው ልጅ የሆነውን የክርስቶስን ሥጋ ካልበላችሁ፤ ደሙንም ካልጠጣችሁ ሕይወት የላችሁም” ይላል። ይህ ጥቅስ በራሳቸው ባልሆነ ጥፋት ይህን ቃል ወይም መልእክት ያልሰሙት አይድኑም ለማለት ሳይሆን ይህን እውነት እያወቁና እየሰሙ እንዳልሰሙ የሚሆኑትን ለማመልከት ነው።
 ከስንዴ በተዘጋጀ ኅብስትና የተፈጥሮ ወይን ጭማቂ ላይ ዘላለማዊ የሆኑትን “እንካችሁ…” የሚሉትን የክርስቶስ ቃል ካህን ሲደግም ቅዱስ ቁርባን ዛሬም ለሰዎች ሁሉ ክርስቶስን ሕያው ያደርግልናል። በመሥዋዕተ ቅዳሴያችን የሚከናወነው ነገር ክርስቶስ ራሱ ካደረገው የሚለይ አይደለም። እሱ ኅብስቱን አንሥቶ “ይህ ሥጋዬ ነው” ወይኑንም አንሥቶ “ይህ ደሜ ነው” ሲል የመለወጡ ሂደት ተከናወነ። ይህ እንዴት ይሆናል ካልን እሱ ራሱ ባለቤቱ ያደረገውና ዘወትርም ሊያደርገው ቃል የገባልን ጉዳይ መሆኑን እንጂ አእምሮ ብቻውን እስከ ጥግ ድረስ ሊዘረዝረው አይችልም። ይህን አድርጉ ብሎ ሕያው አደራውን ተወልን፤ ስለዚህም ዛሬም የክርስቶስ ቃል የኅብስትና ወይኑን ውጫዊ ነገራቸውን ብቻ በማስቀረት ማንነታቸውን ግን የራሱ ሥጋና ደም ያደርገዋል። 
 በአንድ ወቅት እውቁ ሊቀ ጳጳሳት ፉልተን ሺን እንዲህ ብለው ነበር ፦ 
በቀን ነገሮችን ለማየት የምትጠቀምበት ዓይንህ ማታም አለህ፤ ሆኖም ግን የቀኑ የፀሐይ ብርሃን የለምና በምሽት ያው ዓይንህ ነገሮችን ማየት አይችልም። በተመሳሳይ ሁኔታም ተመሳሳይ የማሰብ ብቃት፣ እኩል ትምህርት፤ ጥሩ የማመዛዘን ችሎታ ያላቸው ሁለት አእምሮዎች (ሰዎች) በመንበረ ታቦት ላይ ያለውን “ኅብስት” ሲመለከቱ አንደኛው የስንዴ ኅብስትን ሲያይ ሌላኛው ክርስቶስን ሊያይ ይችላል። የተመለከቱት አንደኛው በሥጋ ዓይን ሌላኛው ደግሞ በእምነት ዓይን ነው ማለት ነው። የዚህ ልዩነት ምክንያት ይህ ነው፦ ክርስቶስን መመልከት የቻለው ሰው ሌላኛው የሌለው ብርሃን አለው - የእምነት ብርሃን! 
በዮሐንስ ወንጌል 6:47-67 ውስጥ ክርስቶስ ይህን መሰል ጠጠር ያለ የ “ሥጋና ደም” መመገብን ጉዳይ ሲናገር ብዙዎች እንኳን ማድረጉ መስማቱ አልዋጥላቸው ብሎ ከብዷቸው እሱን ትተውት ቢሄዱም መደራደርንና እንተወው ወይ ቀለል ላድርግላችሁ ብሎ አላመነታም።
ክርስቶስ ይህን ያህል ትኩረት የሰጠበትን እውነታ ቤተ ክርስቲያንም ትኩረት መስጠቱን ቀጥላበታለች። በመጀመሪያዎቹ ክርስቲያኖች ዘንድ ይፈጸም የነበረውን የጌታ ትእዛዝ ተከትለው አበው ቅዱሳን ጥንታዊ ምስክርነታቸውን በጽሑፋቸው ትተው አልፈዋል። ከነዚህም መካከል ክርስቲያን በመሆኑ ለዱር አውሬዎች ምግብ ይሆን ዘንድ የዘመኑ ባለሥልጣናት የወረወሩትና በሰማዕትነት የሞተው ቅዱስ ኢግናጽዮስ ዘአንጾኪያ በ107 ዓ.ም. አካባቢ “ቅዱስ ቁርባን የአዳኛችን ኪየሱስ ክርስቶስ ሥጋ ነው” ብሎ ጽፎ ነበር። እንዲሁም ስለ እምነቱ ሰማዕትነትን የተቀበለው ሌላ መስካሪ ቅዱስ ዩስጢኖስ በ145 ዓ.ም. ገደማ “የምንመገበው ሰው የሆነው የክርስቶስ ሥጋና ደም መሆኑን ተምረናል” በማለት ጽፏል። ከዚያም ይህ እምነት እንዳለ ሆኖ በ16ኛው ክ.ዘ. ከፕሮቴስታንቶቹ አካባቢ ቅዱስ ቁርባንን የሚቃወሙ ትምህርቶች በመስተጋባታቸው በ1551 ዓ.ም. በትሬንት በተካሄደው ታላቅ የቤተ ክርስቲያን ጉባኤ ቅዱስ ቁርባን ርግጠኛ የክርስቶስ ሥጋ፣ ደም፣ ነፍስና መለኮታዊ ህልውና መሆኑና ክርስቲያኖችም ሊከተሉት የሚገባ እምነት መሆኑ ይፋና ወጋዊ በሆነ መልኩ ጸደቀ።
እንግዲህ በቅዱስ ቁርባን የክርስቶስ ህልውና ይህን ያህል ወንጌላዊ፣ ታሪካዊ፣ ግልጽና ቀጣይ እውነት ከሆነ ዛሬም በየቤተ ክርስቲያኑ መንበረ ታቦት ላይ በኅብስትና ወይን ውጫዊ መገለጫ የሚገኘው ክርስቶስ ተገቢ የሆነ አምልኮና ስግደት ይገባዋል። እንዲሁም ዘላለማዊውና ሁሉን አዋቂው “ሐኪም” ክርስቶስ “ሥጋዬን የሚበላና ደሜን የሚጠጣ ሁሉ የዘላለም ሕይወት አለው” (ዮሐ.6:54) ካለን እሱ ፈጥሮናልና የሚበጀንን አብጠርጥሮ ስለሚያውቅ በሚቻለን አቅምና ሁኔታዎች ራሳችንን ያለቀጠሮ አዘጋጅተን እንታዘዘው።
እምነታችንን፣ ፍቅራችንን፣ ተስፋችንን እና ይቅር ባይነታችንን በቅዱስ ቁርባን እንጂ በስሜቶቻችንና በሃሳባችን ልናጸናቸው አንችልም። ሁል ጊዜ የጋለ ልብና ግልጽ የሆነ ሃሳብ ሊኖረን አይችልም፤ ትክክለኛውን የእግዚአብሔርን መንገድ ስለማወቃችንም ዘወትር ርግጠኞች መሆን አንችልም። እንዲሁም በአናኗራችንና በስብእናችን እምነታችን ምን እንደሚጠይቀን መመዘኑ ሁሌም አይሳካልንም። ነገር ግን ጥልቅ በሆነ መልኩ ርግጠኛ ልንሆንበት የምንችለው አንድ ነገር አለ፤ ያም ወደ ቅዱስ ቁርባን ዘወትር መሄድ መቻላችንን ነው። (ፍቅር ትዳርን ያጸናዋል ብለን ዘወትር ከማለት ትዳርም ፍቅርን ያጸናዋል ብሎ እንደማሰብ ነው። በተመሳሳይ መልኩም ያለማቋረጥ ስለምናምን ወደ ቅዱስ ቁርባን በቋሚነት እንሄዳለን ማለት ሳይሆን በቀጣይነት ወደ ቅ.ቁርባን በመሄዳችን እምነታችን ይጸናል ማለት ነው) ሮናልድ ሮልሃይዘር (አባ)  

አድራሻችን

                 ገዳመ ቅዱስ ዮሴፍ ዘሲታውያን

                    ፖ.ሳ.ቁ. 21902
                 አዲስ አበባ - ኢትዮጵያ
             Phone: +251 (116) 461-435

              Fax +251 (116) 458-988

               contact@ethiocist.org

             http://www.ethiocist.org

 
 

ለድረ ገጻችን የሚሆን ጽሑፍ ካለዎ

1- የኢሜል አድራሻችንን contact@ethiocist.org ን ተጠቅመው አሊያም

2- ይህን ሲጫኑ በሚያገኙት CONTACT FORMበሚለው ቅጽ ላይ ጽሑፍዎን ለጥፈው ወይም 

3-facebook አድራሻችን https://www.facebook.com/ethiocist.org በግል መልእከት ይላኩልን

በተጨማሪም የሚያካፍሉት ጠቃሚ የድረገጽ አድራሻ ካለዎ ይላኩልን።